بهره برداری از جانوران در دوره ی مس و سنگ قدیم (دالما) در زاگرس شمالی مطالعه ی جانورباستان شناختی بازمانده های استخوانی تپه سیلوه پیرانشهر شمال غرب ایران - پژوهه باستان سنجی
سال 9، شماره 1 - ( 1402 )                   سال 9 شماره 1 صفحات 51-31 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Namatolahi Nia S, Zehtabvar O, Abedi A, Vahdati Nasab H. Animal Exploitation in Early Chalcolithic Period (Dalma) in North Zagros, Zooarchaeological study of Animal remains of Silve Tepe, Piranshahr, Northwestern Iran. JRA 2023; 9 (1) :31-51
URL: http://jra-tabriziau.ir/article-1-354-fa.html
نعمت الهی نیا ساره، زهتاب ور امید، عابدی اکبر، وحدتی نسب حامد. بهره برداری از جانوران در دوره ی مس و سنگ قدیم (دالما) در زاگرس شمالی، مطالعه ی جانورباستان شناختی بازمانده های استخوانی تپه سیلوه پیرانشهر، شمال غرب ایران. پژوهه باستان سنجی. 1402; 9 (1) :31-51

URL: http://jra-tabriziau.ir/article-1-354-fa.html


1- گروه باستان شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2- بخش آناتومی گروه علوم پایه دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران
3- گروه باستان شناسی و باستان‌سنجی، دانشکده حفاظت آثار فرهنگی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، ایران
4- گروه باستان شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران ، vahdati@modares.ac.ir
چکیده:   (1387 مشاهده)
مجموعه های بقایای جانوری دوره¬ی مس و سنگ قدیم یا همان دوره¬¬ی دالما در شمال غرب ایران اندک است و مطالعه¬ی جانورباستان شناختی در مورد بخش ناچیزی از آنان صورت پذیرفته است. بدین صورت دانش ما از سازوکارهای معیشتی و الگوهای احتمالی آن در جوامع مس و  سنگ نیازمند بهبود است. این مطالعه که بر بقایای مهره¬داران مس و سنگ قدیم در تپه ی سیلوه دشت پیرانشهر صورت پذیرفته است، حاکی از وجود سازوکارهای چندگانه¬ی بهره¬برداری از جانوران در قالب فعالیت های معیشتی است. نتایج این پژوهش نشان از آن دارد که در هزاره ی پنجم پیش از میلاد در این محوطه، اقتصاد معیشتی مبتنی بر بهره برداری از گونه های اهلی همانند بز (Capra hircus)، گوسفند (Ovis aries) و گاو (Bos taurus) بوده است. بیشترین میزان بقایای جانوری یافت شده از لایه های مس و سنگ قدیم این محوطه متعلق به گوسفند اهلی (Ovis aries) است. شواهدی از حضور حیوانات وحشی همچون گوزن زرد ایرانی (Dama mesopotemica)، آهوی گواتردار (آهوی ایرانی) (Gazella subgutturosa)، لاک پشت (Testudines) و اسب سانان (Equidae) نیز به‌دست آمده است. بقایای استخوانی جانوران وحشی از فراوانی اندکی نسبت به بقایای جانوران اهلی برخوردار است که می¬تواند مؤید ارجحیت کمتر شکار نسبت به دامپروری باشد. از سوی دیگر بر مبنای تخمین زمان مرگ، ذبح گاو در سنین بزرگسالی و ذبح گوسفندان در پیش از بلوغ و نیز بزرگسالی انجام می شده است. این سازوکارهای چندگانه ی بهره برداری می توانند نمایانگر شیوه¬های مختلف سودجستن از گونه¬های جانوری (استفاده از نیروی کار، بافت ماهیچه ای و نیز فرآورده ای ثانویه)، افزایش مهارت‌های انسان در سازگاری با پیرامون و کنترل جانوران، دیرین اقلیم و نیز چگونگی تعادل جمعیت انسانی در زیست بوم زاگرس شمالی در هزاره¬ی پنجم پیش از میلاد باشند.
متن کامل [PDF 1420 kb]   (256 دریافت)    
یاداداشت علمی: پژوهشي | موضوع مقاله: باستان سنجی
دریافت: 1401/10/26 | پذیرش: 1402/4/7 | انتشار: 1402/7/1 | انتشار الکترونیک: 1402/7/1

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به پژوهه باستان سنجی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2024 CC BY-NC 4.0 | Journal of Research on Archaeometry

Designed & Developed by : Yektaweb