امکان‌سنجی استفاده از دوغاب زیستی برای تثبیت ماسه های روان در مناطق کویری با رویکرد حفاظت از بقایای باستان شناسی - پژوهه باستان سنجی
سال 2، شماره 1 - ( 1395 )                   سال 2 شماره 1 صفحات 17-27 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Baghbanan A, Ramezanifar F, Hashemolhosseini H, Razani M. Possibility of Using Biogrout for Stabilization of Sand Dunes in Desert Areas with Approach in Conservation of Archaeological Remains. JRA. 2016; 2 (1) :17-27
URL: http://jra-tabriziau.ir/article-1-56-fa.html
باغبانان علیرضا، رمضانیفر فرشاد، هاشم الحسینی حمید، رازانی مهدی. امکان‌سنجی استفاده از دوغاب زیستی برای تثبیت ماسه های روان در مناطق کویری با رویکرد حفاظت از بقایای باستان شناسی . پژوهه باستان سنجی. 1395; 2 (1) :17-27

URL: http://jra-tabriziau.ir/article-1-56-fa.html


1- دانشیار دانشگاه صنعتی اصفهان ، bagh110@cc.iut.ac.ir
2- دانش آموخته دانشگاه صنعتی اصفهان
3- دانشیار دانشگاه صنعتی اصفهان
4- دانشجوی دکتری دانشگاه هنر اصفهان
چکیده:   (1827 مشاهده)

محوطه های باستان شناسی در مناطق بیابانی همواره در معرض تخریب و دفن شدن به‌وسیله ماسه های روان در طی توفان های ماسه ای هستند و نگهداری از این مناطق و بقایای آن‌ها در مراحل کاوش و در ادامه از مهم‌ترین اقدامات حفاظت باستان‌شناسی است. در همین راستا استفاده از روش‌های تثبیت بیولوژیکی برای تولید سیمان های کلسیتی، که به‌عنوان روشی نوین جهت تحکیم و تثبیت زمین در مهندسی ژئوتکنیک است، ظرفیتی جدید برای عملیات حفاظت در کاوش به وجود آورده است؛ به‌نحوی‌که در این روش‌ها از میکروارگانیسم های غیر بیماری زایی که به طور طبیعی در محیط خاکی یافت می‌شوند، برای تثبیت خاک، ماسه های روان استفاده می گردد. در این تحقیق، امکان‌سنجی استفاده از روش بهسازی بیولوژیکی با استفاده از باکتری های کلسیت ساز، جهت تثبیت ماسه های روان در محوطه های تاریخی و همچنین حفاظت بقایای باستان‌شناسی در حین و بعد از کاوش مورد مطالعه قرار گرفته است. در این پژوهش برای تثبیت بیولوژیکی خاک (ماسه بادی و خاک ماسه ای) تحت شرایط بهینه، از باکتری‌های مصرف‌کننده اوره به نام Sporosarcina Pasteurii و از دو نوع خاکِ طبیعی مناطق کویری و ماسه شناسنامه‌دار ریخته‌گری استفاده گردیده است. به‌نحوی‌که بعد از اعمال دوغاب زیستی استحکام‌بخش با استفاده از آزمایش‌های مکانیکی میزان تأثیر این روش در بهسازی خاک ماسه ای ارزیابی شد، جهت تعیین میزان نفوذ ماده استحکام‌بخش و عمق بهسازی خاک، قالبی از جنس PVC با ارتفاع m1 با ماسه به صورت خشک تا چگالی gr/cm3 6/1 متراکم شد و مورد بهسازی قرار گرفت. برای کنترل میزان کارکرد روش و بررسی کیفی مقاومت سطحی ایجاد شده از آزمون  نفوذ استاندارد با استفاده از سنبه gr 250 در دو حالت تر و خشک استفاده گردید. که نتایج نشان داد دوغاب  بیولوژیکی مورد استفاده قادر به تحکیم ماسه بادی تا عمق cm 50 است و تثبیت ماسه با مواد دوغاب زیستی موجب شده تا نفوذ سنبه در هر دو حالت بسیار کاهش یافته و حتی به صفر برسد.

متن کامل [PDF 12780 kb]   (1283 دریافت)    
یاداداشت علمی: پژوهشي | موضوع مقاله: حفاظت و مرمت میراث فرهنگی
دریافت: ۱۳۹۵/۲/۱۲ | پذیرش: ۱۳۹۵/۵/۱۵ | انتشار: ۱۳۹۵/۷/۱ | انتشار الکترونیک: ۱۳۹۵/۷/۱

فهرست منابع
1. Alva Balderrama, A., & Chiari, G. (1984). Protección y conservación de estructuras excavadas de adobe . In La conservación en excavaciones arqueológicas(Protection and conservation of excavated adobe structures. In Conservation in archaeological excavations) (pp. 193-207). International Centre for the Study of the Preservation and the Restoration of Cultural Property.
2. Balazadeh, Parviz. (2007). A Descriptive Dictionary of Chemistry / English – Persian,Tehran: Farhang Moaser Publisher.
3. DeJong, J. T., Fritzges, M. B., & Nüsslein, K. (2006). Microbially induced cementation to control sand response to undrained shear. Journal of Geotechnical and Geoenvironmental Engineering, 132(11), 1381-1392. [DOI:10.1061/(ASCE)1090-0241(2006)132:11(1381)]
4. DeJong, J. T., Mortensen, B. M., Martinez, B. C., & Nelson, D. C. (2010). Bio-mediated soil improvement. Ecological Engineering, 36(2), 197-210. [DOI:10.1016/j.ecoleng.2008.12.029]
5. Feilden, B. M., & Jokilehto, J. (1993). Management guidelines for world cultural heritage sites.
6. Ferris, F. G., Stehmeier, L. G., Kantzas, A., & Mourits, F. M. (1997). Bacteriogenic mineral plugging. Journal of Canadian Petroleum Technology, 36(09). [DOI:10.2118/97-09-07]
7. Gollapudi, U. K., Knutson, C. L., Bang, S. S., & Islam, M. R. (1995). A new method for controlling leaching through permeable channels. Chemosphere, 30(4), 695-705. [DOI:10.1016/0045-6535(94)00435-W]
8. Hammes, F., Seka, A., Van Hege, K., Van de Wiele, T., Vanderdeelen, J., Siciliano, S. D., & Verstraete, W. (2003). Calcium removal from industrial wastewater by bio-catalytic CaCO3 precipitation. Journal of Chemical Technology and Biotechnology, 78(6), 670-677. [DOI:10.1002/jctb.840]
9. Ivanov, V., & Chu, J. (2008). Applications of microorganisms to geotechnical engineering for bioclogging and biocementation of soil in situ. Reviews in Environmental Science and Bio/Technology, 7(2), 139-153. [DOI:10.1007/s11157-007-9126-3]
10. Jonkers, H. M., Thijssen, A., Muyzer, G., Copuroglu, O., & Schlangen, E. (2010). Application of bacteria as self-healing agent for the development of sustainable concrete. Ecological engineering, 36(2), 230-235. [DOI:10.1016/j.ecoleng.2008.12.036]
11. Khosravi, Abbas. (1999). Analysis of Kashan winds and application there results for Stabilization of Sand Dunes, (pp. 97-117), A research into the physical geography of Iran, Tehran: national Geographical organization publication.
12. Le Metayer-Levrel, G., Castanier, S., Orial, G., Loubiere, J. F., & Perthuisot, J. P. (1999). Applications of bacterial carbonatogenesis to the protection and regeneration of limestones in buildings and historic patrimony. Sedimentary geology, 126(1), 25-34. [DOI:10.1016/S0037-0738(99)00029-9]
13. Mitchell, A. C., & Ferris, F. G. (2005). The coprecipitation of Sr into calcite precipitates induced by bacterial ureolysis in artificial groundwater: temperature and kinetic dependence. Geochimica et Cosmochimica Acta, 69(17), 4199-4210. [DOI:10.1016/j.gca.2005.03.014]
14. Negahbān, Ezzat-Allah. (1977). Fifty Years of Iranian Archaeology. Tehran, Iranian Cultural Heritage Organization, 1997 [1376 Š.] (in Persian).
15. Ozdogan, A. (2010). A study on the triaxial shear behavior and microstructure of biologically treated sand specimens (Doctoral dissertation, University of Delaware).
16. Ramachandran, S. K., Ramakrishnan, V., & Bang, S. S. (2001). Remediation of concrete using micro-organisms ACI Materials journal, 98(1), 3-9.
17. Ramezanifar, Farshad. (2014). using biogrout to strengthen and improve land in laboratory scale and practical relying on sand dune stabilization,M.S. thesis, Department of Mining Engineering, Isfahan University of Technology, IRAN
18. Refahi, Hossingholi. (2007). Wind erosion and its control, 4th edition, Tehran, Tehran University.
19. Reuben, R. (2003). Chemical grouting and soil stabilization. Rutgers University, Marcel Dekker Inc., New Jersey, 558.
20. Stanley Price, N. P. (1995). Conservation on archaeological excavations: with particular reference to the Mediterranean area. ICCROM.
21. Stubbs, J. H. (1984). Protection and preservation of excavated structures. In Conservation on archaeological excavations: with particular reference to the Mediterranean area (pp. 79-96). International Centre for the Study of the Preservation and the Restoration of Cultural Property.
22. UNESCO. (1984). recommendation on international principles applicable to archaeological excavations in Stanley Price, N. P. (1995). Conservation on archaeological excavations: with particular reference to the Mediterranean area. ICCROM.
23. Van Paassen, L. A., van Loosdrecht, M. C. M., Pieron, M., Mulder, A., Ngan-Tillard, D. J. M., & Van der Linden, T. J. M. (2009, January). Strength and deformation of biologically cemented sandstone. In ISRM Regional Symposium-EUROCK 2009. International Society for Rock Mechanics.

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به پژوهه باستان سنجی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2018 All Rights Reserved | Journal of Research on Archaeometry

Designed & Developed by : Yektaweb