قابل توجه نویسندگان محترم، مقالاتی که از تاریخ 1404/07/13 برای نشریه ارسال می شوند، شامل پرداخت هزینه بررسی نخواهند شد.
سال 10، شماره 1 - ( 1403 )
سال 10 شماره 1 صفحات 11-1 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Binandeh A, Di Paolo S. (2024). The Radiocarbon Dating of Tepe Qaleh Naneh for the Chronology of Late Chalcolithic Period in the Lake Zaribar Basin. JRA. 10(1), 1-11. doi:10.61882/jra.10.1.423
URL: http://jra-tabriziau.ir/article-1-423-fa.html
URL: http://jra-tabriziau.ir/article-1-423-fa.html
بیننده علی، دی پاولو سیلوانا.(1403). تبیین گاهنگاری اواخر دوره مس سنگی حوضه دریاچه زریبار بر اساس نمونههای رادیو کربن تپه قلعه ننه پژوهه باستان سنجی 10 (1) :11-1 10.61882/jra.10.1.423
1- گروه باستان شناسی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران ، a.binandeh@basu.ac.ir
2- موسسه علوم میراث (ISPC)، شورای ملی تحقیقات ایتالیا (CNR)، رم، ایتالیا
2- موسسه علوم میراث (ISPC)، شورای ملی تحقیقات ایتالیا (CNR)، رم، ایتالیا
چکیده: (2793 مشاهده)
تاریخگذاری کربن ۱۴ روشی است که به طور گسترده در باستانشناسی برای ارائه «تاریخگذاری مطلق» مواد آلی (دانهها، چوب، استخوانها و غیره) استفاده میشود. این روش کمک می کند چارچوب دقیق تری نسبت به سال یابی نسبی در اختیار داشته باشیم. مقدار رادیو ایزوتوپ ناپایدار کربن 14 نیمه عمر نسبتاً کوتاهی معادل 5730 سال دارد. این بدان معناست که کاهش کربن 14 در یک نمونه در طول 5730 سال به دلیل واپاشی رادیواکتیو به نیتروژن 14 به نصف کاهش مییابد. این فرآیند زمانی آغاز میشود که یک موجود زنده دیگر قادر به تبادل کربن با محیط خود نباشد؛ بنابراین با اندازهگیری ایزوتوپ رادیویی کربن 14، میتوانیم تاریخی را که موجود زنده در آن زندگی میکرده، به صورت قابل قبولی تخمین بزنیم. تعداد کم تاریخ گذاریهای مطلق در غرب ایران اجازه نمیدهد که نتایج کار میدانی در این منطقه با بینالنهرین و سایر مناطق ایران به صورت دقیق سنجش شود. تاریخ های به دست آمده از تعداد 7 نمونه ارگانیک از محوطه بزرگ پیش از تاریخی تپه قلعه ننه که با استفاده از طیف سنج جرمی شتابدهنده سال یابی شدند، اطلاعات بهتری از توالی فرهنگی حوضه دریاچه زریبار به دست داد و کمک کرد ارتباط شمال زاگرس مرکزی با نواحی اطراف تا حدودی نیز تبیین شود. طولانیترین دوره استقرار باقیمانده در محوطه مربوط به مس سنگ جدید و اوروک جدید است.
واژههای کلیدی: غرب ایران، حوضه دریاچه زریبار، تپه قلعه ننه، سال یابی رادیوکربن، دورۀ پایانی مس- سنگی، گاه نگاری
یاداداشت علمی: پژوهشي |
موضوع مقاله:
سومین سمپوزیوم بین المللی باستان سنجی و حفاظت میراث فرهنگی
دریافت: 1402/8/4 | پذیرش: 1402/11/1 | انتشار: 1403/4/9 | انتشار الکترونیک: 1403/4/9
دریافت: 1402/8/4 | پذیرش: 1402/11/1 | انتشار: 1403/4/9 | انتشار الکترونیک: 1403/4/9
فهرست منابع
1. Abedi, A., Heidari, R., Salimi, S., & Eskandari, N. (2019). New Uruk finds in NW Iran: Hasanlu VIII-VII and no Kura-Araxes culture evidence in southern parts of Lake Urmia. Documenta praehistorica, 46, 414-423. [DOI:10.4312/dp.46.26]
2. Abedi, A., Shahidi, H. K., Chataigner, C., NIKNAMI, K., Eskandari, N., Kazempour, M., ... & Ebrahimi, G. (2014). Excavations at Kul Tepe (Hadishahr), north-western Iran, 2010: first preliminary report. Ancient Near Eastern Studies, 51, 33-165.
3. Baldi, J. S., Iamoni, M., Peyronel, L., & Sconzo, P. (2022). Introduction - The Late Chalcolithic of northern Mesopotamia in context: Building on a long and eventful debate. In J. S. Baldi, M. Iamoni, L. Peyronel, & P. Sconzo (Eds.), Late Chalcolithic Northern Mesopotamia in context: Papers from a workshop held at the 11th ICAANE in Munich, April 5th 2018 (pp. xix-xxii). Turnhout: Brepols. [DOI:10.1484/M.SUBART-EB.5.126361]
4. Bayliss, A. "Quality in Bayesian chronological models in archaeology." World Archaeology 47, no. 4 (2015): 677-700. [DOI:10.1080/00438243.2015.1067640]
5. Binandeh, A., & Di Paolo, S. (2020a). Archeologia: Kurdistan iraniano, Tepeh Qaleh Naneh. In Mediterraneo: Ricerca e diplomazia scientifica (pp. 224-225). CNR.
6. Binandeh, A., & Di Paolo, S. (2023b). A Recent Archaeological Project in the Iranian Kurdistan. pazhoheshha-ye Bastan shenasi Iran, 13(37), 79-99.
7. Binandeh, A., & Di Paolo, S. (2023c). Il progetto archeologico QaNaTES nella piana di Marivan (Kurdistan iraniano). In L'archeologia italiana nel mondo: 300 scavi nei 5 continenti (Archeo monografie No. 56, pp. 70). Timeline Publishing.
8. Binandeh, A., & Di Paolo, S. (2023). Updating the Presence of Bevelled Rim Bowls in Northern Central Zagros. Some Preliminary Data from Tepe Qaleh Naneh (Kurdistan). Ash-sharq: Bulletin of the Ancient Near East-Archaeological, Historical and Societal Studies, 7(2), 201-215.
9. Binandeh, A., Di Paolo, S., & Macchioni, N. (2023). Tepe Qaleh Naneh (Iranian Kurdistan): The human-environment dynamics from microscopical analyses of wood charcoals. In S. Di Paolo & G. Zisa (Eds.), Plants and people in the ancient Near East: An interdisciplinary approach to interspecific relationships (Proceedings of the conference held in Rome, June 6, 2023). Münster: Zaphon.
10. Binandeh, A., Di Paolo, S., & Mohammadifar, Y. (2019). Il Progetto QaNaTES (Italia-Iran). In Iran & Italy: 60 years of collaboration on cultural heritage (pp. 126-127). Teheran, November 17-November 1. [In Persian].
11. Ebrahimi, G., Rezaloo, R., Danti, M. D., Javanmardzadeh, A., Abedi, A., & Helwing, B. (2021). Absolute (C14 AMS) and Relative Chronologies of the Little Zab River Basin's Bronze Age Cultures; The Genesis of Cultural Identity against the Backdrop of the Late Chalcolithic Developments Iran by Micro-PIXE. Journal of Research on Archaeometry, 7(1), 55-80. [DOI:10.52547/jra.7.1.55]
12. Helwing, B. (2003). Long distance relations of the Iranian highland sites during the late Chalcolithic period: new evidence from the joint Iranian-German excavations at Arisman. south Asian archaeology, 171-178.
13. Jafari Sayadi, M. H., Vahdati, K., Mozafari, J., Mohajer, M. R. M., & Leslie, C. A. (2011). Natural Hyrcanian populations of Persian walnut (Juglans regia L.) in Iran. In M. K. Aradhya & D. A. Kluepfel (Eds.), International symposium on wild relatives of subtropical and temperate fruit and nut crops (ISHS Acta Horticulturae 948, pp. 97-102). Davis, CA. [DOI:10.17660/ActaHortic.2012.948.10]
14. Jafari, M. (2021). A Study of Faunal Bone Remains from Tepe Qaleh Naneh Marivan. Unpublished Report. [In Persian]
15. Jull, A. J. T., & Burr, G. S. (2014). Radiocarbon: Archaeological applications. In H. D. Holland & K. K. Turekian (Eds.), Treatise on geochemistry (2nd ed., pp. 45-53). Elsevier. [DOI:10.1016/B978-0-08-095975-7.01205-5]
16. Leavitt, P. R., Fritz, S. C., Anderson, N. J., Baker, P. A., Blenckner, T., Bunting, L., ... & Werne, J. (2009). Paleolimnological evidence of the effects on lakes of energy and mass transfer from climate and humans. Limnology and Oceanography, 54(6part2), 2330-2348. [DOI:10.4319/lo.2009.54.6_part_2.2330]
17. Matthews, R., & Fazeli Nashli, H. (2022). The archaeology of Iran from the Palaeolithic to the Achaemenid empire. Routledge. [DOI:10.4324/9781003224129]
18. Megard, R. O. (1967). Late‐Quaternary Cladocera of Lake Zeribar Western Iran. Ecology, 48(2), 179-189. [DOI:10.2307/1933099]
19. Mirghaderi, M. A., & Hozhabri, A. (2017). The Western Park of Taq-e Bostan, New Find in The Western of Central Zagros, Kermanshah. Parseh Journal of Archaeological Studies, 1(1), 21-33. [In Persian] [DOI:10.30699/PJAS.1.1.21]
20. Mohammadi Ghasrian, S. M., Dadaneh, M. Z., Colantoni, C., & Skuldbøl, T. B. B. (2019). Tepe Gryashan. Late Chalcolithic Pottery from the Region of Sanandaj, Western Iran. Ash-sharq: Bulletin of the Ancient Near East-Archaeological, Historical and Societal Studies, 3(2), 38-54.
21. Mohammadifar, Y., & Motarjem, A. (2002). Report of Marivan survey [Unpublished report]. ICHTO archive. [In Persian]
22. Ramsey, C. B. (2009). Bayesian analysis of radiocarbon dates. Radiocarbon, 51(1), 337-360. [DOI:10.1017/S0033822200033865]
23. Renette, S., & Mohammadi Ghasrian, S. (2020). The central and northern Zagros during the Late Chalcolithic: An updated ceramic chronology based on recent fieldwork results in western Iran. Paléorient. (46 1-2), 109-132. [DOI:10.4000/paleorient.366]
24. Renfrew, C. (1979). Before civilization: The radiocarbon revolution and prehistoric Europe. Cambridge University Press.
25. Renfrew, C., & Bahn, P. G. (2007). Archaeology essentials: theories, methods, and practice. New York: Thames & Hudson.
26. Rosenzweig, C., Casassa, G., Karoly, D. J., Imeson, A., Liu, C., Menzel, A., Rawlins, S., Root, T. L., Seguin, B., & Tryjanowski, P. (2007). Assessment of observed changes and responses in natural and managed systems. In M. L. Parry (Ed.), Contribution of Working Group II to the Fourth Assessment Report of the Intergovernmental Panel on Climate Change (pp. 79-131). Cambridge University Press.
27. Saed Muchashi, A., Mohammadi Ghasrian, S., & Azizi, E. (2018). Tepe Qaleh Naneh in Marivan: An archaeological site in Western Iran. Bastanshenakht, 4(5), 7-20. [In Persian].
28. Sharifi, M. (2021). Cultural Interactions of Little Zab River Basin in Chalcolithic/Bronze age Northwest of Iran. Journal of archaeological studies, 13(3), 93-116.
29. Sharifi, M., & Motarjem, A. (2018). The process of cultural change in the Chalcolithic period in the highlands of Western Iran at Tepe Gheshlagh. Documenta Praehistorica, 45, 86-99.
https://doi.org/10.4312/dp.45-7 [DOI:10.4312/dp.45.7]
30. Snyder, J. A., Wasylik, K., Fritz, S. C., & Wright Jr, H. E. (2001). Diatom-based conductivity reconstruction and palaeoclimatic interpretation of a 40-ka record from Lake Zeribar, Iran. The Holocene, 11(6), 737-745. [DOI:10.1191/09596830195753]
31. Stevens, L. R., Wright Jr, H. E., & Ito, E. (2001). Proposed changes in seasonality of climate during the Lateglacial and Holocene at Lake Zeribar, Iran. The Holocene, 11(6), 747-755. [DOI:10.1191/09596830195762]
32. Taylor, R. E., & Bar-Yosef, O. (2014). Critical evaluation of radiocarbon data. In R. E. Taylor & O. Bar-Yosef (Eds.), Radiocarbon dating: An archaeological perspective (pp. 130-171). Left Coast Press.
33. Van Zeist, W., & Bottema, S. (1977). Palynological investigations in western Iran. Palaeohistoria, 19-85.
34. Wasylikowa, K. (2005). Palaeoecology of Lake Zeribar, Iran, in the Pleniglacial, Lateglacial and Holocene, reconstructed from plant macrofossils. The Holocene, 15(5), 720-735. [DOI:10.1191/0959683605hl846rp]
35. Wasylikowa, K., Witkowski, A., Walanus, A., Hutorowicz, A., Alexandrowicz, S. W., & Langer, J. J. (2006). Palaeolimnology of Lake Zeribar, Iran, and its climatic implications. Quaternary Research, 66(3), 477-493. [DOI:10.1016/j.yqres.2006.06.006]
36. Wright Jr. H. E. (2008). Geological and climatic setting of the sites. In K. Wasilikowa & A. Witkowski (Eds.), The palaeoecology of Lake Zeribar and surrounding areas, Western Iran, during the last 48,000 years (p. 15). A.R.G. Gantner Verlag.
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
