در پژوهش حاضر سعی شده است تا بهوسیله ی مطالعات آزمایشگاهی بستر و محیط دفن احتمالی پنج نمونه سفال خاکستری عصر آهن متعلق به موزهی ایران باستان مورد شناسایی قرار گیرد. به همین منظور با شناسایی و اندازهگیری میزان عناصر موجود در رسوبات و بدنه ی سفالی نمونهها با استفاده از دستگاه طیفسنج نشری پلاسمای جفت شدهی القایی (ICP-OES) سعی در شناخت بستر احتمالی آنها شد. همچنین برای شناسایی آنیونهای موجود در رسوبات سفالینه ها، از دستگاه کروماتوگرافی یونی (IC) استفاده گردید. نتایج نشان دادند که میزان عناصر موجود در نمونه MB-1 و MB-2 و نیز همبستگی معنی دار برخی از عناصر خاص بیشترین نزدیکی را به بستر قبرستان دارد. همچنین، بر اساس غلظت بالای کربنات کلسیم در تجزیهی شیمیایی رسوبات نمونه MB-3 میتوان آن را به بافت آشپزخانه و یا کف منطقه ی مسکونی نسبت داد. در مورد نمونههای MB-4 و MB-5 نیز که نتیجهی شناسایی عناصر حاکی از بستر همسان برای آنهاست وجود عناصری نظیر پتاسیم، منیزیم، آهن، تیتانیوم و همبستگی مثبت آن عناصر با یکدیگر و نیز همبستگی منفی پتاسیم و منیزیم با سیلیسیوم نشاندهندهی بافتهای مرتبط با آتش، چون اجاق و کوره است. نتایج مطالعات میکروسکوپی نوری پلاریزان (PM) نیز نشان داد که همبستگی و شباهت ساختاری نزدیکی بر مبنای نوع تمپر با سفالینه های خاکستری عصر آهن دارند که تمپر بهکار رفته در زمینهی رسی تمامی نمونه های مورد مطالعه معدنی بوده و بافتی نسبتاً یک دست و همگن دارند.
بازنشر اطلاعات | |
![]() |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |