@article{ 
author = {Rahimimehr, Vahideh and Azimi, Molood Sadat},  
title = {Evaluating the Dating of Kerman Green Dome Tile Samples Using the Thermoluminescence Method}, 
abstract ={The description of the magnificent building architecture from the Kerman Qara Khitai period in the travelogues of people such as Marcopolo, Stack, and Sykes has caused that in recent decades, the study of the green dome building should be done in order to discover relics from that period. Since the only remaining effect of this building is a porch decorated with mosaic tiles and also the tiles cast from the building, and contemporary researchers have different opinions about the age of these decorations, In order to clear doubts, this research tries to take into account the dating of tiles of the Green Dome of Kerman. Therefore, in this research, three samples of building tiles from three different places have been studied using the thermoluminescence method. The results showed that the tiles each belong to different periods, so that the A-100 sample tile is less old than the other samples. This sample, which is related to the spiral tile of one of the columns on both sides of the porch, is related to the contemporary (Qajar) period, and the sample of the tile used in the frame on both sides of the gate (A-90) is older than the other two samples and is around the reign Timurian is installed in the building. The sample A-80 was installed in the building during the Safavid period. Therefore, it can be concluded that this building has undergone different restorations during the natural and unnatural events that history shows, and the tiles cannot be attributed to a specific period.  },  
Keywords = {Green Dome, Dating, Mosaic Tile, Thermoluminescence},
volume = {9},
Number = {1}, 
pages = {1-11}, 
publisher = {Tabriz Islamic Art University},
title_fa = {بررسی قدمت نمونه های کاشی قبه سبز کرمان به روش ترمولومینسانس},
abstract_fa ={شرح معماری بنایی باشکوه از دوره قراختائیان کرمان در سفرنامه¬های افرادی چون مارکوپولو، استاک، سایکس باعث شده که در دهه¬های اخیر مطالعه روی بنای قبه سبز در جهت کشف آثاری از آن دوره صورت گیرد. ازآنجاکه تنها اثر باقی‌مانده از این بنا تنها ایوانی مزین به کاشی معرق و همچنین کاشی¬های ریخته از بنا است و محققین معاصر در خصوص قدمت این تزئینات نظرات متفاوتی دارند، این پژوهش سعی دارد در جهت رفع شبهات، سال‌یابی نمونه کاشی¬های بنای قبه سبز کرمان را مدنظر قرار دهد؛ بنابراین در این پژوهش به روش ترمولومینسانس، سال‌یابی سه نمونه از کاشی¬های بنا متعلق به سه محل مختلف، مورد مطالعه قرار گرفته است. نتایج نشان داد که کاشی¬ها هر یک مربوط به دوره¬های مختلف است به‌گونه‌ای که کاشی نمونه A-100 از سایر نمونه¬ها قدمت کمتری دارد. این نمونه که مربوط به کاشی زغره یکی از ستون¬های پیچ دو طرف ایوان است، به دوره معاصر (قاجار) تعلق دارد و نمونه کاشی استفاده شده در قاب دو طرف سردر A-90)) از دو نمونه دیگر قدیمی¬تر است و در حدود حکومت تیموریان در بنا نصب شده است. نمونهA- 80  در زمان صفویه به بنا نصب شده است؛ بنابراین می¬توان نتیجه گرفت که این بنا طی حوادث طبیعی و غیرطبیعی که تاریخ نشان می¬دهد مورد مرمت¬های متفاوت قرار گرفته و نمی¬توان کاشی¬ها را به دوره¬ای مشخص نسبت داد.},
keywords_fa = {قبه سبز, سالیابی, کاشی معرق, ترمولومینسانس},

doi = {10.52547/jra.9.1.332},
url = {http://jra-tabriziau.ir/article-1-362-en.html},  
eprint = {http://jra-tabriziau.ir/article-1-362-en.pdf},  
journal = {Journal of Research on Archaeometry},  
issn = {2476-4647}, 
eissn = {2476-4639}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Khajeh-Mahmooudi, Mostafa and AzadiBoyaghchi, Mehrnaz and MohammadiAchachluei, Mohsen and GhahramanAfshar, Maji},  
title = {Evaluation The Treatment of Yellowing Treatment in Historical Papers Yellowing Using wash Wash Method and Reducing Agents}, 
abstract ={Paper with any quality turn yellow over time and cellulose oxidation is one of the most important reasons of chain failure. Cellulose oxidation leads to the formation of light-absorbing groups which turns the historical papers to yellow color. In order to eliminate the yellow color of historical paper, washing with pure water might be efficient to remove some color degradation products from the paper structure and make the paper color lighter. Moreover, bleaching with reducing agents might be appliable to diminish the light-absorbing chromophores which make the the paper colorless and increase the brightness and whiteness. Here in this research, the appearance and structural characteristics of historical paper are evaluated after washing with pure water and regenerating agents. For this purpose, sodium borohydride and sodium dithionite are investigated as a reducing agent which are used generally in the paper industry to whiten wood pulp. The effect of reducing agent on historical paper are characterized by colorimetric tests, infrared spectroscopy, pH measurement and X-ray fluorescence. According to the experimental result, applying the reducing agent leads increase in brightness and a decrease in yellowness, the stability of fibers and ink, as well as an increase in the pH of the paper (especially the sample treated with sodium borohydride). In conclusion, the treatment with reducing agents indicated more efficiency in compare with the distilled water.  },  
Keywords = {Historical Paper, Yellowing, Bleaching, Washing, Reducing Agents},
volume = {9},
Number = {1}, 
pages = {13-30}, 
publisher = {Tabriz Islamic Art University},
title_fa = {ارزیابی درمان زردشدگی کاغذهای تاریخی با استفاده از شستشو و عوامل کاهنده},
abstract_fa ={کاغذ با هر درجه کیفی، در طول زمان زرد می­شود و اکسایش سلولز یکی از مهمترین دلایل شکست زنجیره است. اکسایش سلولز سبب تشکیل گروه­های جاذب نور و در نتیجه زردشدگی کاغذهای تاریخی می‌شود. شستشو با آب خالص می­تواند سبب خروج برخی محصولات تخریب رنگی از ساختار کاغذ و روشن­تر شدن رنگ کاغذ شود. همچنین سفیدگری با عوامل کاهنده­ می­تواند با احیاء کروموفورهای جاذب نور در کاغذ، سبب بی­رنگ شدن آنها و در نتیجه افزایش روشنایی و سفیدی کاغذ ‌شود. در این تحقیق، تغییرات ایجاد شده در خصوصیات ظاهری و ساختاری کاغذ تاریخی پس از استفاده از شستشو با آب خالص و عوامل احیا کننده‌ بوروهیدرید سدیم و دی­تیونیت سدیم ارزیابی شده است. این دو ماده کاهنده، در صنعت کاغذ سازی، جهت سفیدگری خمیر چوب استفاده می­شوند. نمونه­ کاغذ تاریخی با آزمون­های رنگ­سنجی، طیف­سنجی مادون قرمز، سنجش pH و فلورسانس اشعه ایکس تعیین مشخصه شده‌اند. با توجه به نتایج تجربی، استفاده از عامل کاهنده منجر به افزایش روشنایی و کاهش زردی، پایداری الیاف و جوهر و همچنین افزایش pH کاغذ (به‌ویژه نمونه تیمار شده با سدیم بوروهیدرید) می‌شود. در نتیجه تیمار با عوامل کاهنده نشان دهنده کارایی بیشتر در مقایسه با آب مقطر است.    },
keywords_fa = {کاغذ تاریخی, زردشدگی, سفیدگری, شستشو, عوامل کاهنده},

doi = {10.52547/jra.9.1.351 },
url = {http://jra-tabriziau.ir/article-1-351-en.html},  
eprint = {http://jra-tabriziau.ir/article-1-351-en.pdf},  
journal = {Journal of Research on Archaeometry},  
issn = {2476-4647}, 
eissn = {2476-4639}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {NamatolahiNia, Sare and Zehtabvar, Omid and Abedi, Akbar and VahdatiNasab, Hame},  
title = {Animal Exploitation in Early Chalcolithic (Dalma) in Northern Zagros; a Zooarchaeological Study of Bone Remains in Tepe Silveh, Piranshahr, Northwestern Iran}, 
abstract ={There are few animal remains collections of Early Chalcolithic or Dalma in northwest Iran, yet a small part of them have been under zooarchaeological studies. Therefore, our knowledge about subsistence mechanisms and their possible patterns in Chalcolithic communities needs to be improved. This study on the vertebrate remains of Early Chalcolithic period in Tepe Silveh, Piranshahr, indicates multiple animal exploitation mechanisms in subsistence activities. The results show that, in the 5th millennium BC in this area, the subsistence economy was based on the exploitation of domesticated species such as Capra hircus, Ovis aries and Bos taurus. The largest set of animal remains found in Early Chalcolithic layers of this area is Ovis aries. A little evidence for the presence of wild animals such as Dama mesopotemica, Gazella subgutturosa, Testudines and Equidae has also been found. The less abundant bone remains of wild animals compared to domesticated animals, can indicate that hunting was probably less preferable than animal husbandry in the area. On the other hand, according to the time of death estimation, the cows were slaughtered in their adulthood and sheep in their pre-adulthood and adulthood. These multiple exploitation mechanisms can represent different ways of animal exploitations (as draft animals, their meat and secondary products), increasing of human skills in adapting to the environment and controlling animals, paleoclimate, as well as how the human population was balanced in the Northern Zagros ecosystem in the 5th millennium BC.},  
Keywords = {Chalcolithic, Dalma, Zooarchaeology, Northwestern Iran, Tepe Silveh},
volume = {9},
Number = {1}, 
pages = {31-51}, 
publisher = {Tabriz Islamic Art University},
title_fa = {بهره برداری از جانوران در دوره ی مس و سنگ قدیم (دالما) در زاگرس شمالی، مطالعه ی جانورباستان شناختی بازمانده های استخوانی تپه سیلوه پیرانشهر، شمال غرب ایران},
abstract_fa ={مجموعه های بقایای جانوری دوره¬ی مس و سنگ قدیم یا همان دوره¬¬ی دالما در شمال غرب ایران اندک است و مطالعه¬ی جانورباستان شناختی در مورد بخش ناچیزی از آنان صورت پذیرفته است. بدین صورت دانش ما از سازوکارهای معیشتی و الگوهای احتمالی آن در جوامع مس و  سنگ نیازمند بهبود است. این مطالعه که بر بقایای مهره¬داران مس و سنگ قدیم در تپه ی سیلوه دشت پیرانشهر صورت پذیرفته است، حاکی از وجود سازوکارهای چندگانه¬ی بهره¬برداری از جانوران در قالب فعالیت های معیشتی است. نتایج این پژوهش نشان از آن دارد که در هزاره ی پنجم پیش از میلاد در این محوطه، اقتصاد معیشتی مبتنی بر بهره برداری از گونه های اهلی همانند بز (Capra hircus)، گوسفند (Ovis aries) و گاو (Bos taurus) بوده است. بیشترین میزان بقایای جانوری یافت شده از لایه های مس و سنگ قدیم این محوطه متعلق به گوسفند اهلی (Ovis aries) است. شواهدی از حضور حیوانات وحشی همچون گوزن زرد ایرانی (Dama mesopotemica)، آهوی گواتردار (آهوی ایرانی) (Gazella subgutturosa)، لاک پشت (Testudines) و اسب سانان (Equidae) نیز به‌دست آمده است. بقایای استخوانی جانوران وحشی از فراوانی اندکی نسبت به بقایای جانوران اهلی برخوردار است که می¬تواند مؤید ارجحیت کمتر شکار نسبت به دامپروری باشد. از سوی دیگر بر مبنای تخمین زمان مرگ، ذبح گاو در سنین بزرگسالی و ذبح گوسفندان در پیش از بلوغ و نیز بزرگسالی انجام می شده است. این سازوکارهای چندگانه ی بهره برداری می توانند نمایانگر شیوه¬های مختلف سودجستن از گونه¬های جانوری (استفاده از نیروی کار، بافت ماهیچه ای و نیز فرآورده ای ثانویه)، افزایش مهارت‌های انسان در سازگاری با پیرامون و کنترل جانوران، دیرین اقلیم و نیز چگونگی تعادل جمعیت انسانی در زیست بوم زاگرس شمالی در هزاره¬ی پنجم پیش از میلاد باشند.},
keywords_fa = {دوره ی مس‌وسنگ, سنت سفالی دالما, جانورباستان شناسی, شمال غرب ایران, تپه سیلوه},

doi = {10.52547/jra.9.1.354},
url = {http://jra-tabriziau.ir/article-1-354-en.html},  
eprint = {http://jra-tabriziau.ir/article-1-354-en.pdf},  
journal = {Journal of Research on Archaeometry},  
issn = {2476-4647}, 
eissn = {2476-4639}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Ainechi, Shahrzad and Valibeig, Nim},  
title = {Analyzing the Effect of Arithmetic and Geometrical Features on Karbandis’ Drawing Process Based on the Approach of Achieving New Optimal Drawing Methods}, 
abstract ={More accurate identification of design details and finding the relationship between mathematical formula and their geometrical shapes are pre-requisites of developing new solutions for drawing various types of Karbandies. Today, development of new solutions for increasing accuracy and speed of drawing complicated geometrical shapes, especially in the field of Karbandies, is felt more than ever due to change in the drawing tools and methods. Finding mathematical relations between central and insert angle dimensions, polygon circumference and number of the Karbandies angles present new strategies based on new formula for fast and easy learning of drawing methods. No complete reference has been obtained in the field of Karbandi until now.  In the field of Karbandi, scholars mostly proceed on drawing methods in a different way. The present research is the first to develop a new and simple solution for drawing Karbandi geometrical shapes based on determined mathematical formula. The data collection method of the present research is investigation of calculation and library resources. The ultimate goal of the present research study is geometrical and arithmetic analysis of different methods of Karbandi drawing in order to achieve a new solution. Findings of the study indicated that having the two parameters of center circle angle dimension and pericycle circumference at hand, we can easily draw different types of Karbandi.  },  
Keywords = {Arithmetic and Geometry, Karbandi, Traditional Drawing System, Optimal Drawing Method},
volume = {9},
Number = {1}, 
pages = {53-68}, 
publisher = {Tabriz Islamic Art University},
title_fa = {تحلیل اثر ویژگی‌های حسابی و هندسی بر فرایند ترسیم کاربندی‌ها با رویکرد دستیابی به روش‌های ترسیم بهینه نوین},
abstract_fa ={شناسایی دقیق تر جزئیات ترسیم ویافتن ارتباط بین فرمول های ریاضی با اشکال هندسی  خود پیش نیازارائه راهکاری نوین برای ترسیم انواع کاربندی می باشد. امروزه به دلیل تغییر شیوه و ابزار ترسیمات ارائه راهکارهایی نوین برای افزایش دقت و سرعت ترسیم اشکال پیچیده هندسی مخصوصا کاربندی بیشتر حس می شود. یافتن زاویه بین قطر دایره و طول مستطیل محاط در دایره، راهکاری نوین بر پایه فرمولی جدید، جهت فراگیری ساده تر و سریعتر روش های ترسیم انواع کاربندی با تعداد ضلع زوج و در زمینه مستطیل شکل ارائه می دهد. در خصوص کاربندی تاکنون هیچ منبع مکتوب کاملی به دست نیامده است. پژوهشگران در گستره کاربندی بیشتر به شیوه های ترسیم آن هم به شکل متفاوت با یکدیگر پرداخته اند. این پژوهش برای نخستین بار  به ارائه راهکاری نوین و ساده جهت ترسیم اشکال هندسی کاربندی بر پایه فرمول ریاضی مشخص می پردازد. روش داده اندوزی به صورت مطالعه منابع کتابخانه ای ومحاسباتی می باشد. هدف کلی این مقاله، تحلیل حسابی و هندسی روش های گوناگون ترسیم کاربندی جهت دستیابی به ارائه راهکاری نوین می باشد.  نتیجه حاصل از تحقیق، مبین این مطلب است که با دانستن دو پارامتر تعداد ضلع کاربندی و اندازه زاویه بین قطر دایره و طول مستطیل محاط در دایره، به راحتی می توان انواع کاربندی های با تعداد ضلع زوج در زمینه مستطیل را ترسیم نمود.    },
keywords_fa = {حساب و هندسه, کاربندی, روش ترسیم سنتی, روش ترسیم بهینه},

doi = {10.52547/jra.9.1.342},
url = {http://jra-tabriziau.ir/article-1-342-en.html},  
eprint = {http://jra-tabriziau.ir/article-1-342-en.pdf},  
journal = {Journal of Research on Archaeometry},  
issn = {2476-4647}, 
eissn = {2476-4639}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {AhmadzadehKhosrowshahi, Solmaz and Hejabri, Alireza and Sołtysiak, Arkadiusz and HosseinzadehSadati, Jav},  
title = {Correlation of Absolute Dating (14C AMS) and Relative Chronology of Iron Age Cemetery of Masjed-e kaboud in Tabriz}, 
abstract ={The Iron Age cemetery of Masjed-e Kaboud in Tabriz is one of the most sites associated with the Iron Age period in the eastern part of the Urmia Lake Basin and so far 5 seasons of archeological excavation have been conducted in site A preliminary date with the end of the Late Early Iron Age and the Middle Iron Age (1200-800 B.C) based on the pottery assemblage has been proposed for the cemetery by the excavator. In this paper, by using of the Accelerator Mass Spectrometer (AMS) method, the samples taken from the human remains were subjected to absolute dating and the results were measured and compared with the result of relative chronology. In order to carry out this analysis, 4 pieces of bones and a single tooth were taken from the available human remains and all 5 samples were analyzed in the radiocarbon laboratory of Poznan, Poland. Confirming the proposed relative dating, the results of this research indicate that the site date backs to the Iron Age I and II. This research can be important from the point of view that the absolute dating of the Masjed-e Kaboud cemetery in Tabriz as a predominant site of the Iron Age in the east side of Urmia Lake will act as chronological references of other sites of the contemporary period in the Urmia Lake Basin.  },  
Keywords = {Masjed-e kaboud Iron Age Cemetery, Urmia Lake Basin, Accelerator Mass Spectrometer (AMS) Method, Absolute Dating, Relative dating},
volume = {9},
Number = {1}, 
pages = {69-86}, 
publisher = {Tabriz Islamic Art University},
title_fa = {منطبق‌سازی تاریخ‌گذاری‌های مطلق (14C) و نسبی گورستان عصر آهن مسجد کبود تبریز براساس روش طیف‌سنج جرمی شتاب‌دهنده (AMS)},
abstract_fa ={گورستان عصر آهن مسجد کبود تبریز به‌عنوان یکی از مهم‌ترین محوطه‌¬های مرتبط با دوران آهن در نواحی شرقی دریاچه‌ی ارومیه شناخته می¬شود. تا¬کنون در این محوطه 5 فصل کاوش باستان‌شناختی صورت گرفته و بر اساس یافته‌های سفالی به¬دست آمده، تاریخ‌گذاری نسبی آن برابر با 1200-800 پ.م پیشنهاد شده است. در این پژوهش با استفاده از روش طیف‌سنج جرمی شتاب‌دهنده (AMS)، نمونه‌های برداشت‌شده از بقایای انسانی گورستان، مورد تاریخ‌گذاری مطلق قرار گرفته و نتایج تاریخ‌گذاری مطلق با تاریخ‌گذاری نسبی مورد سنجش و مقایسه قرار گرفته است. جهت انجام این آزمایش، 4 عدد قطعه استخوان و 1 نمونه دندان از میان بقایای انسانی در دسترس، برداشت‌شده و هر 5 نمونه در آزمایشگاه رادیو کربن پوزنان لهستان مورد آزمایش قرار گرفته‌اند. نتایج حاصل از این پژوهش، ضمن تائید تاریخ‌گذاری نسبی پیشنهادشده بیانگر این نکته است که این محوطه طبق تاریخ‌گذاری مرسوم عصر آهن به دوران عصر آهن 1 و 2 تعلق دارد؛ همچنین بر اساس مطابقت داده‌های فلزِ آهن در گورستان عصر آهن مسجد کبود با تاریخ‌گذاری مطلق انجام شده و الگوی متداول استفاده از فلز آهن در سایر نواحی حوضه‌ی دریاچه ارومیه به نظر می‌رسد که نواحی شرقی دریاچه، در دورانی پس از عصر آهن 2 به¬صورت گسترده از متالوژی آهن استفاده کرده‌اند. این پژوهش از این منظر می‌تواند مورد اهمیت باشد که تاریخ‌گذاری مطلق گورستان عصر آهن مسجد کبود تبریز به‌عنوان یک محوطه شاخصِ عصر آهن در شرق دریاچه ارومیه، کمک شایانی در تاریخ‌گذاری سایر محوطه¬های هم¬دوره در شمال غرب ایران و مخصوصاً حوضه دریاچه ارومیه خواهد کرد.  },
keywords_fa = {گورستان عصر آهن مسجد کبود تبریز, حوضه‌ی دریاچه ارومیه, طیف‌سنج ‌جرمی شتاب‌دهنده, تاریخگذاری مطلق, تاریخگذاری نسبی},

doi = {10.52547/jra.9.1.357},
url = {http://jra-tabriziau.ir/article-1-357-en.html},  
eprint = {http://jra-tabriziau.ir/article-1-357-en.pdf},  
journal = {Journal of Research on Archaeometry},  
issn = {2476-4647}, 
eissn = {2476-4639}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Hamzavi, Yaser and HajiSeyyedJavadi, Seyyed Mohsen and Mosleh, Maryam},  
title = {An Investigation into the Characterization of Gypsum Mortar of Three Historical Periods and Four Climates of Iran}, 
abstract ={Usually, in different parts of Iran, according to the climate and according to local materials, suitable mortar has been selected for the construction of buildings and for rendering and architectural decorations. Studying the mortar structure of five buildings located in four different climates of Iran and related to three historical periods can complement the previous few studies regarding the technical understanding of mortar in the Sassanid, Seljuk and Mongol Ilkhanate periods. This knowledge can be valuable in three ways: knowing the technical knowledge of making mortar in historical periods; Helping to preserve the remaining these works in the studied buildings; Assisting in reverse engineering and making suitable mortar for the restoration of these works. The current research has been carried out with the aim of obtaining the parameters that have the greatest effect on the strength and durability of gypsum mortar in historical periods. In this regard, sampling was done from the studied buildings, which was evaluated and compared between these mortars by using analyses (XRD, XRF, EDS) and studying with a digital microscope as well as SEM. The results of the research show that the climatic difference and the difference of historical periods do not have a great effect on the physical and chemical characteristics of gypsum mortar. Two influential parameters (the influence of the second parameter is more) which was proved in the result of the present research, is a: The amount and how to combine materials to make mortar b: how to process the mortar. The traditional craftsmen have tried their best to reach the required quality in the mortar application stage. One of the important points that is considered for how to process and even mix gypsum mortar is the functionality of the mortar. Usually, gypsum mortar is implemented with three functions (mortar between stone and brick materials, mortar for coating surfaces, mortar for Stucco decorations), each of which can be divided into subsections, and all of these have an effect on how the mortar setting.},  
Keywords = {Characterization, Gypsum Mortar, Sasanian Period, Seljuk, Mongol Ilkhanate},
volume = {9},
Number = {1}, 
pages = {87-113}, 
publisher = {Tabriz Islamic Art University},
title_fa = {مطالعۀ ساختارشناسی نمونه های ملاط گچی از سه دورۀ تاریخی و چهار اقلیم ایران},
abstract_fa ={معمولاً در نقاط مختلف ایران با توجه به اقلیم و با توجه به مصالح بومی، ملاط مناسب برای ساخت بنا و برای اندود و آرایه‌‌‌های معماری انتخاب می‌‌‌شده است. مطالعۀ ساختارشناسی ملاط پنج بنا که در چهار اقلیم متفاوت ایران قرار دارند و مربوط به سه دورۀ تاریخی هستند می‌‌‌تواند بررسی‌‌‌های اندک گذشته در خصوص شناخت فنی ملاط در دورۀ ساسانیان، سلجوقیان و ایلخانان مغول را تکمیل‌‌‌تر کند. این شناخت از سه جهت می‌‌‌تواند ارزشمند باشد: شناخت دانش فنی ساخت ملاط در دوره‌‌‌های تاریخی؛ کمک به حفظ آثار باقی‌‌‌مانده در بناهای موردمطالعه؛ کمک به مهندسی معکوس و ساخت ملاط مناسب برای مرمت آثار. پژوهش حاضر باهدف دستیابی به پارامترهایی که بیشترین تأثیر در استحکام و ماندگاری ملاط گچی در دوره‌‌‌های تاریخی را دارد، انجام شده است. در این راستا، از بناهای موردمطالعه، نمونه‌‌‌برداری انجام پذیرفت که با استفاده از آنالیزهای (XRD, XRF, EDS) و مطالعه با میکروسکوپ دیجیتال و همچنین SEM به ارزیابی و مقایسه میان این ملاط‌‌‌ها اقدام شد. نتایج حاصل از پژوهش گویای این مهم است که تفاوت اقلیمی و تفاوت دوره‌‌‌های تاریخی تأثیر زیادی بر ویژگی‌‌‌های فیزیکی و شیمیایی ملاط گچی ندارد. دو پارامتر تأثیرگذار (که تأثیر پارامتر دوم بیشتر است) که در نتیجۀ پژوهش حاضر ثابت شد، الف: میزان و چگونگی ترکیب مواد برای ساخت ملاط ب: چگونگی عمل‌‌‌آوری ملاط، است. استادکاران سنتی برای ماندگار کردن اثرشان، در مرحلۀ عمل‌‌‌آوری ملاط، تلاششان را کرده‌‌‌اند تا به کیفیت موردنیاز و متناسب با اقلیم برسند. یکی از نکات مهمی که برای چگونگی عمل‌‌‌آوری و حتی ترکیب ملاط گچی مدنظر بوده، کارکرد ملاط است. معمولاً ملاط گچی با سه کارکرد (ملاط بین مصالح سنگ و آجر، ملاط برای اندود سطوح، ملاط برای آرایه‌‌‌های گچی) اجرا می‌‌‌شده که هر کدام به زیربخش‌‌‌هایی نیز قابل تقسیم است و همۀ این‌‌‌ها در چگونگی عمل‌‌‌آوری ملاط تأثیر دارد.  },
keywords_fa = {شناسایی ساختار, ملاط گچی, دورۀ ساسانیان, سلجوقیان, ایلخانان مغول},

doi = {10.52547/jra.9.1.346},
url = {http://jra-tabriziau.ir/article-1-346-en.html},  
eprint = {http://jra-tabriziau.ir/article-1-346-en.pdf},  
journal = {Journal of Research on Archaeometry},  
issn = {2476-4647}, 
eissn = {2476-4639}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Shafiee, Mojgan and FazeliNashli, Hassan and Eskandari, Nasir and Vidale, Massimo},  
title = {On the Production, Chronology, Structure and Provenance of Chlorite Objects of Jiroft Civilization Using Accelerator Mass Spectrometry, Petrography and X-ray Diffraction}, 
abstract ={The early Bronze age of the southeastern Iran has been a major topic of discussion among scholars due to the discovery of Bronze Age urban centers in southeastern Iran, such as Shahr e Soukhte, Shahdad and Konar Sandal (Jiroft). Specialization is one of the main characteristics of urban societies. The manufacture and production of stone objects of different types such as chlorite, marble, travertine and lapis lazuli is one of the prominent features of the Southeast civilizations during the Bronze Age. The chlorite stone objects of the Jiroft civilization are considered the most significant archeological findings in the cultural basin of Halilrud. So far, many researches have been done on the iconography, production and distribution patterns of these vessels. Several interdisciplinary researches have been conducted on the origin and structure of some of these stone objects. Based on interdisciplinary studies, this article discusses the chronology of chlorite objects as well as their structure and their possible provenances in the south of Kerman province. Chlorite samples from two production workshops in Jiroft Plain - Konarsandal and Varamin – were analysed using thin section petrography and XRD methods.The different studies conducted on various samples from different sites and mines reveals that they used multiple sources such as the western mountainous areas (Esfandagheh) as well as southern regions. In addition, the results of the analysis on two samples using the Accelerator Mass Spectrometer suggests new dates for the chlorite vessels. it was previously believed that these objects date back to the second half of the third millennium B.C. (2500-2000 BC) but with the recent results it is revealed that the chlorite objects of Jiroft were produced at least in a span of a thousand year from the early third millennium to the early of the second millennium BC.  },  
Keywords = {Chlorite, Jiroft, Petrography, XRD, AMS},
volume = {9},
Number = {1}, 
pages = {115-130}, 
publisher = {Tabriz Islamic Art University},
title_fa = {ملاحظاتی درباره تولید، گاهنگاری، ساختارشناسی و منشایابی اشیای کلریتی تمدن جیرفت با استفاده روش طیف‌سنج جرمی شتاب‌دهنده، پتروگرافی و پراش پرتو ایکس},
abstract_fa ={جنوب شرق ایران در عصر مفرغ قدیم از اهمیت بسیاری برخوردار است چرا که این منطقه شاهد ظهور مراکز شهری نخستین است؛ از آن مراکز می­توان به کنارصندل (جیرفت) ، شهداد (دشت لوت) و شهرسوخته (سیستان) اشاره کرد. تخصص پذیری از شاخص­های اصلی جوامع شهرنشین است. ساخت و تولید اشیای سنگی از جنس­های مختلف نظیر کلریت، مرمر، تراورتن و لاجورد یکی از شاخصه­های برجسته تمدن­های جنوب شرق در عصر مفرغ است. اشیای سنگ کلریت تمدن جیرفت شاخص­ترین یافته باستان شناسی در حوزه فرهنگی هلیل به شمار می­رود. تاکنون پژوهش­های متعددی بر روی شمایل نگاری این ظروف و چرخه تولید و توزیع آنها انجام شده است.  همچنین چند پژوهش میان رشته­ای درباره منشایابی و ساختارشناسی برخی از این اشیای سنگی انجام شده است. این مقاله بر اساس مطالعات میان رشته­ای به گاهنگاری اشیای کلریتی و همچنین ساختارشناسی و منشایابی آنها در جنوب کرمان می­پردازد. در این پژوهش نمونه­های کلریتی از دو کارگاه تولیدی در دشت جیرفت_کنارصندل و ورامین_ با استفاده از روش پتروگرافی مقطع نازک و XRD مورد آزمایش قرار گرفتند. نتایج اولیه نشانگر وجود حداقل دو گروه معدنی بود که نشان می­دهد هر کارگاهی احتمالا در دوران مختلف از معادن سنگ کلریتی مختلفی استفاده می­کردند. نتایج همچنین نشان می­دهد که محوطه کنارصندل جنوبی در طی چندین قرن نقش مهمی در تولید سه گونه­ی مختلف ظروف سنگی (ظروف استوانه­ای با نقوش هندسی، ظروف زنگوله­ای ساده و ظروف سری جدید  حکاکی شده) داشته است. بعلاوه، بر اساس دو نمونه آزمایش سالیابی مطلق با استفاده از روش AMS در ارتباط با سنگ های کلریتی حاصل پژوهش­های اخیر در جیرفت مشخص گردید که بر خلاف تصور رایج درباره گاهنگاری این اشیا، که آنها را به نیمه دوم هزاره سوم پ.م (2500-2000 پ.م)  نسبت می­دهند؛ اشیای کلریتی تمدن جیرفت دست کم در یک بازه هزاره ساله از اوایل هزاره سوم تا اوایل هزاره دوم پ.م تولید می­شده­اند.    },
keywords_fa = {سنگ کلریت, جیرفت, پتروگرافی, XRD, سالیابی مطلق},

doi = {10.52547/jra.9.1.361},
url = {http://jra-tabriziau.ir/article-1-361-en.html},  
eprint = {http://jra-tabriziau.ir/article-1-361-en.pdf},  
journal = {Journal of Research on Archaeometry},  
issn = {2476-4647}, 
eissn = {2476-4639}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Nemati, Zahra and Niknami, Kamal Addin and HeydariDastenaei, Mohsen and RoustaeiFarsi, Ebrahim},  
title = {Evaluation of the location of the Geographical Bases on the Settlements of the Sassanid Period in the Highlands of Southwestern Iran, A Case Study: Plain of Arsanjān, Fārs Province}, 
abstract ={Ancient sites represent the cultural landscape resulting from the interaction between humans and the environment. They are influenced by a set of geographical, natural and socio-cultural factors. The interpretation and disclosure of environmental information of settlement distribution can provide conditions for a better understanding of the interaction between human and the environment in this era. In this interaction, environmental factors are in a way the geographical and natural substrates play an effective role in the distribution of ancient sites. The purpose of this research is to evaluate the geographical foundations of the Sassanian sites in the highland of Arsanjan. Based on this, six geographical factors were considered as environmental factors or independent variables and the area of ancient sites as dependent variables. To investigate these factors, Arc Gis and SPSS software and quantitative analysis methods of inferential statistics with the Pearson correlation method were used. The results of these analysis determined that Sassanid period sites with a number of natural factors such as moderate to weak dependencies and a number of environmental factors also show a high dependency. This number expresses the relatively high and positive correlation between some geographical and environmental factors and the Sassanid era sites of Arsanjān plain. In the analysis and evaluation of the settlement patterns of Sassanid sites using cluster analysis, four patterns were obtained.  },  
Keywords = {Geographical Sites, Sassanid Sites, Settlement Patterns, Arsanjān Dessert, Fārs},
volume = {9},
Number = {1}, 
pages = {131-149}, 
publisher = {Tabriz Islamic Art University},
title_fa = {ارزیابی جایگاه بسترهای جغرافیایی بر استقرارهای دوره ساسانی در مناطق کوهستانی جنوب غرب ایران، مطالعه موردی: دشت ارسنجان، استان فارس},
abstract_fa ={محوطه‌های باستانی نشان‌دهنده چشم‌انداز فرهنگی حاصل برهم‌کُنش انسان و محیط بوده و متأثر از مجموعه‌ای از عوامل جغرافیایی، طبیعی و اجتماعی- فرهنگی هستند. به بیان دیگر سکونتگاه‌های باستانی به‌عنوان یادگارهای فضایی فعالیت‌های اولیه انسان‌ها، حامل اطلاعات در مورد سازگاری اولیه انسان و دگرگونی محیط هستند، تفسیر و آشکارسازی اطلاعات محیطی توزیع سکونتگاه می‌تواند شرایطی را برای درک بیشتر تعامل بین انسان و محیط در این دوران فراهم کند. در این تعامل عوامل محیطی چون ارتفاع از سطح دریا، شیب، منابع آب، پوشش گیاهی، درجه شیب و کاربری اراضی هرکدام به‌نوعی خود بسترهای جغرافیایی و طبیعی هستند که در پراکنش محوطه‌های باستانی نقش مؤثری دارند. هدف از این پژوهش ارزیابی بسترهای جغرافیایی بر استقرارهای باستانی دوره ساسانی در دشت میانکوهی ارسنجان است. براین‌اساس شش عامل جغرافیایی به‌عنوان عوامل محیطی یا متغیر مستقل و مساحت محوطه‌های باستانی به‌عنوان متغیر وابسته در نظر گرفته شد. به‌منظور بررسی این عوامل، از نرم‌افزارهای Arc GIS و SPSS و روش‌های تحلیل کمی از نوع آمار استنباطی با روش همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون خطی چندگانه استفاده شد. نتایج این تحلیل‌ها مشخص کرد که محوطه‌های دوره ساسانی با تعدادی از عوامل طبیعی وابستگی‌هایی را در سطح متوسط تا ضعیف و تعدادی از عوامل محیطی نیز وابستگی زیادی را نشان می‌دهد. در تحلیل و ارزیابی الگوهای استقراری محوطه‌های ساسانی با استفاده از تحلیل خوشه‌ای، چهار الگو به‌دست آمد و علاوه‌بر یک محوطه بزرگ در منطقه به‌همراه محوطه‌های کوچک‌تر اقماری آن‌که روستاهای بزرگ و کوچک با شیوه کشاورزی و دامداری هستند، یک الگوی دیگر نیز مشخص گردید که احتمالاً با کارکرد و محل قرارگیری آن‌ها در چشم‌انداز منطقه مرتبط است. این نوع محوطه‌ها به‌دلیل قرارگیری بر روی تپه‌ماهورها، بسترهای صخره‌ای و مناطق تقریباً مرتفع، یادآور قلعه‌های نظامی و یا پاسگاه‌های بین‌راهی هستند.  },
keywords_fa = {بسترهای جغرافیایی, محوطه‌های ساسانی, الگوهای استقراری, دشت ارسنجان, فارس},

doi = {10.52547/jra.9.1.359},
url = {http://jra-tabriziau.ir/article-1-359-en.html},  
eprint = {http://jra-tabriziau.ir/article-1-359-en.pdf},  
journal = {Journal of Research on Archaeometry},  
issn = {2476-4647}, 
eissn = {2476-4639}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Daneshzadeh, Reza and pourtahmasi, Kambiz and Oladi, Reza and Rahmani, Gholamrez},  
title = {Comparing the Dating of Mazandaran’s Saqanefars Using Dendrochronology and Thermoluminescence Methods.(Case Study: Qaemshahr City)}, 
abstract ={Saqanefar is a wooden structure in the Mazandaran province that serves a religious function. Despite the historical and cultural significance of Mazandaran Saqanefars, they have not been precisely dated using scientific and reliable methods, with research mainly focusing on their inner paintings or architecture. In this method, first of all, the timber and columns of the two-span structure were sampled with a growth age drill and photographs of the sections were taken. Then the prepared wooden samples were measured under the LINTAB measuring device with an accuracy of 0.01 mm and the image samples were measured with ImageJ software. To evaluate thermoluminescence, samples of foundation Saqanefar bricks were prepared and transferred to the laboratory for dating. This study, for the first time, determined the age of two old Saqanefars in Qaemshahr city (Vosta-Kola and Seyd-Abusaleh) using dendrochronology and thermoluminescence methods. In the dendrochronological approach, cross-dating of the oak reference tree-ring width series in the Gorgan region with samples extracted from Saqanefars revealed that these buildings were constructed during the Qajar period (Vosata Kala, in 1856 AD and Seyd Abosaleh, in 1881 AD), with restorations and changes in dimensions occurring in subsequent periods. The results of the thermoluminescence tests conducted on the foundation bricks of Saqanefars with a five-year fluctuation revealed that Seyd-Abusaleh Saqanefar was constructed 140 years ago while the annexed part to Vosta-Kola Saqanefar is approximately 50 years old. Comparison of these two methods confirms that dendrochronology is a more accurate method of determining age of architectural structures, provided that appropriate wooden samples are available.},  
Keywords = {Dendroarcheology, Wooden Structure, Cultural Heritage, Dosimeter, Thermoluminescence},
volume = {9},
Number = {1}, 
pages = {151-166}, 
publisher = {Tabriz Islamic Art University},
title_fa = {مقایسه سالیابی سقانفارهای مازندران با روش‌های گاه‌شناسی درختی و ترمولومینسانس  (مطالعه موردی: شهرستان قائم‌شهر)},
abstract_fa ={سقانفار، بنائی چوبی در استان مازندران بوده که دارای کاربردی مذهبی می‌باشد. با توجه به اهمیت تاریخی و فرهنگی سقانفارهای مازندران، مطالعات سالیابی مطلق با روش‌های علمی و قابل استناد بر روی آن‌ها صورت نگرفته است و پژوهش‌ها عمدتاً بر روی نقاشی‌های درون آن و یا معماری آن‌ها بوده است. در این پژوهش، برای نخستین بار در کشور، قدمت دو سقانفار شهرستان قائم‌شهر (وسطی‌کلا و سیدابوصالح) با روش‌های گاه‌شناسی درختی و ترمولومینسانس تعیین شدند. در این روش ابتدا از تیرها و ستون های سازه دو سقانفار با مته رویش سنج و عکسبرداری از مقاطع نمونه برداری انجام شد. آنگاه نمونه‌های چوبی تهیه شده زیر دستگاه اندازه گیری LINTAB با دقت یکصدم میلیمتر اندازه گیری شدند و نمونه های تصویری با نرم‌افزار ImageJ اندازه گیری شدند. برای ارزیابی ترمولومینسانس، نمونه‌هایی از آجرهای پی سقانفار تهیه و برای تاریخ‌گذاری به آزمایشگاه منتقل شدند. در بررسی گاه‌شناسی درختی به کمک تطابق سری زمانی مرجع از پهنای حلقه‌های رویش بلوط منطقه گرگان با نمونه‌های مستخرج از سقانفارها مشخص شد که این بناها در دوره قاجار (وسطی کلا، 1856 میلادی و سیدابوصالح، 1881 میلادی) ساخته شدند و در دوره‌های تاریخی پس ‌از آن، مرمت و حتی دستخوش تغییرات ازنظر ابعاد گردیدند. نتایج آزمایش‌های ترمولومینسانس انجام‌شده برروی آجرهای پی سقانفارها با نوسان پنج‌ساله، قدمت مورد سقانفار سیدابوصالح را 140 سال (زمان ساخت بنای اصلی) و قدمت سقانفار وسطی کلا را 50 سال (زمان ساخت بنای الحاقی) تعیین نمود. مقایسه این دو روش با هم نشان داد که درصورت وجود نمونه‌های چوبی مناسب برای استفاده در تکنیک گاه‌شناسی درختی، این روش از دقت بالاتری برخودار خواهد بود.    },
keywords_fa = {باستان‌شناسی درختی, سازه‌ چوبی, میراث فرهنگی, دزیمتر, گرماتابی},

doi = {10.52547/jra.9.1.372 },
url = {http://jra-tabriziau.ir/article-1-372-en.html},  
eprint = {http://jra-tabriziau.ir/article-1-372-en.pdf},  
journal = {Journal of Research on Archaeometry},  
issn = {2476-4647}, 
eissn = {2476-4639}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Pourzarghan, Vahid and Emami, Mohammadamin and Bakhshandefard, Hamidrez},  
title = {A Review of the Extraction and Characteristics of Copper-Arsenic Alloys in the Ancient World}, 
abstract ={Undoubtedly, one of the most important alloying elements in the ancient world is arsenic, which played an important role in the handmade alloys of the early Bronze Age. Arsenic copper alloys and arsenic bronzes undoubtedly have a special place among archaeologists and researchers of ancient metallurgy as a man-made alloy. Arsenic as a contaminating element and impurity is scattered throughout the environment and the ancient metallurgist has used it in the production of arsenic copper alloy for ritual and practical purposes. Arsenic appears as a challenging element in the production of these works as well as the special characteristics that it creates on the surface of these works. One of the most important features of this element in casting is the creation of invers segregation on the surface of these works, which creates the phenomenon of arsenic sweat in these alloys. The primary minerals used in making these alloys are Cu2(AsO4)(OH) olivine or Cu3(AsO4)(OH), iron sulfur arsenide FeAsS and Cu3AsS4 enargite, which are obtained either by direct reduction or by co-smelting. have been placed, or that arsenic was consciously used through Speiss, in the production of arsenical copper alloy in the third millennium. The extraction of arsenic metals is done by two methods: direct reduction and Co-Smelting. In the direct reduction smelting method, an alloy of copper and arsenic is created from the oxide ore. But due to the fact that most of the primary ores are sulfide ores, metallurgists have used the other way around, i.e. roasting and direct smelting, which regenerates the metal. In the roasting method, oxide ore is produced and sulfur is removed from the composition in the form of sulfur dioxide, and then copper metal is regenerated by direct smelting. From the extraction of these metals, several other products are created along Co-smelting, which include Matt, Speiss and Slag. The main goal of this article is to provide a comprehensive review of extraction methods, considering the importance of copper-arsenic alloys in the field of archeology and Archaeometallurgy, Providing a comprehensive review on extraction methods, physical characteristics of these alloys and the role of arsenic and its effect as an alloying element in the formation of silver surface as well as other side products as a very important issue in the investigation of early bronze age alloys.  },  
Keywords = {Copper-Arsenic Alloys, Arsenic Sweat, Matt, Spices, Slag, Archaeometallurgy},
volume = {9},
Number = {1}, 
pages = {167-196}, 
publisher = {Tabriz Islamic Art University},
title_fa = {مروری بر استحصال و ویژگی‌های آلیاژهای مس – آرسنیکی در دنیای باستان},
abstract_fa ={چکیده بی‌شک یکی از مهمترین عناصر آلیاژکننده در دنیای باستان، عنصر آرسنیک است که نقش مهمی در دست‌ساخته‌های آلیاژهای اوایل عصر برنز را ایفا کرده‌است. آلیاژهای مس آرسنیکی و برنزهای آرسنیکی بی‌تردید به‌عنوان یک آلیاژ ساخته شده دست بشر از جایگاه ویژه‌ای در بین باستان‌شناسان و محققان فلزگری کهن، برخوردار است. آرسنیک به‌عنوان یک عنصر آلوده کننده و ناخالصی در تمام محیط به‌صورت پراکنده وجود دارد و فلزگر باستان با توجه به معایب و مضرات این عنصر برای اهداف آیینی و کاربردی، در تولید آلیاژ مس آرسنیکی استفاده کرده‌است. آرسنیک به‌عنوان یک عنصر چالش برانگیز در ساخت این آثار و همچنین ویژگی‌های خاصی که در سطح این آثار ایجاد می‌نماید، ظاهر می‌گردد که از مهمترین ویژگی این عنصر در ریخته‌گری، ایجاد جدایش معکوس در سطح این آثار است که ایجاد پدیده عرق آرسنیک در این آلیاژها می‌نماید. مواد معدنی اولیه مورد استفاده در ساخت این آلیاژها اولوینیت Cu2(AsO4)(OH) یا کیلنوتیس  Cu3(AsO4)(OH)، سولفور آرسنید آهن FeAsS و انارژیت Cu3AsS4 هستند که یا به‌صورت احیاء مستقیم یا به روش ذوب همزمان Co-Smelting مورد استحصال قرار گرفته‌اند، و یا اینکه آرسنیک به صورت آگاهانه از طریق Speiss، در تولید آلیاژ مس آرسنیکی در هزاره سوم مورد استفاده قرار گرفته است. از استحصال این فلزات چندین محصول دیگر همراه با ذوب همزمان که شامل مات Matt، اشپایس Speiss و سرباره Slag است، ایجاد می‌شوند. هدف اصلی این مقاله با توجه به اهمیت موضوع آلیاژهای مس آرسنیکی در حوزه باستان شناسی و بررسی‌های فلزگری کهن، ارائه یک بررسی جامع در مورد روش‌های‌ استحصال، ویژگی‌های فیزیکی این آلیاژها و نقش آرسنیک و تاثیر آن به‌عنوان عنصر آلیاژی در شکل‌گیری سطح نقره‌ای و همچنین محصولات جانبی دیگر به‌عنوان موضوعی پراهمیت در بررسی آلیا‌ژهای اوایل عصر برنز، پرداخته‌شده‌است.  },
keywords_fa = {آلیاژهای مس- آرسنیکی, عرق آرسنیک, مات, اشپایس, سرباره, فلزگری کهن},

doi = {10.52547/jra.9.1.332},
url = {http://jra-tabriziau.ir/article-1-332-en.html},  
eprint = {http://jra-tabriziau.ir/article-1-332-en.pdf},  
journal = {Journal of Research on Archaeometry},  
issn = {2476-4647}, 
eissn = {2476-4639}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Meshkinfamfard, Habib},  
title = {To Invent a Water-Resistant Earthen Plaster}, 
abstract ={},  
Keywords = {Earthen Architecture, Earthen Plaster, Durable Earthen Plaster, Waterproof Earthen Plaster, Nanotechnology in Earthen Plaster},
volume = {9},
Number = {1}, 
pages = {197-202}, 
publisher = {Tabriz Islamic Art University},
title_fa = {اختراع پوشش مقاوم کاهگلی ضدآب},
abstract_fa ={کاهگل به‌عنوان گسترده‌ترین اندود معماری خاکی شناخته‌شده است، اما در برابر رطوبت بسیار آسیب‌پذیر است. افزایش مرمت‌های دوره‌ای و هزینه‌های نگهداری باعث گسترش استفاده از مصالح دیگر مانند سیمان، ایزوگام و... به‌جای کاهگل شده است. این تغییرات، علاوه بر ایجاد مشکلات جدید، هویت بافت و مناظر آثار تاریخی، روستاها و شهرهای معماری خاکی را نیز تغییر داده است. برای حل این مشکل، می‌توان از فناوری‌هایی که باعث بهبود پایداری کاهگل می‌شوند، استفاده کرد. در این راستا، اختراع پوشش مقاوم کاهگلی ضدآب به‌عنوان یکی از راه‌حل‌های مؤثر برای احیای مهم‌ترین مصالح معماری خاکی ایران و اختراع برگزیدۀ جشنوارۀ رویش بنیاد ملی نخبگان در سال ۱۳۹۳ معرفی‌شده است. این پژوهش بر اساس ماهیت و هدف کاربردی و رویکرد توسعه‌ای دارد. در گام اول، با معرفی اختراع و فعالیت‌های پژوهشی مخترع، ایدۀ و اهداف اختراع از دیدگاه مخترع بیان شده است. در ادامه با بیان ماهیت و کاربری اختراع و ارائۀ نتایج آزمون در برابر رطوبت، گزیده‌ای از پروژه‌های اجراشده را معرفی می‌کند. طرح پوشش مقاوم کاهگلی ضدآب که تأییدیه طرح از ستاد توسعۀ نانو دارد، در آزمون درصد جذب آب ۲۴ ساعته با میزان جذب آب ۱.۱درصد از بهترین نمونه مکعبی سیمانی با جذب ۱۴.۷ درصد عملکرد بهتری داشته که بیانگر نفوذناپذیری عالی در برابر رطوبت است. این پوشش با ایجاد بافت کاهگلی و قابلیت اجرا روی سطوح مختلف در ضخامت کم و حذف معایب کاهگل سنتی، دارای مزیت‌های کاهگل سنتی است و همچنین شسته نشدن در برابر رطوبت و عدم عبور آب به‌عنوان بخشی از ویژگی‌های منحصربه‌فرد این محصول باعث شده است که این اندود فناورانه در پروژه‌های مختلف نوسازی و بازسازی مراکز فرهنگی، مذهبی، تجاری و مسکونی استفاده شود.},
keywords_fa = {کاهگل, کاهگل ضدآب, کاهگل نانو,کاهگل مقاوم و ضدآب},

doi = {10.52547/jra.9.1.322},
url = {http://jra-tabriziau.ir/article-1-322-en.html},  
eprint = {http://jra-tabriziau.ir/article-1-322-en.pdf},  
journal = {Journal of Research on Archaeometry},  
issn = {2476-4647}, 
eissn = {2476-4639}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Beyti, Hame},  
title = {The First Specialized Publication in the Field of Applied and Casic Sciences}, 
abstract ={},  
Keywords = {},
volume = {9},
Number = {1}, 
pages = {203-204}, 
publisher = {Tabriz Islamic Art University},
title_fa = {اولین نشریۀ تخصصی حوزۀ علوم کاربردی و پایه},
abstract_fa ={از تأسیس رشتۀ باستان¬سنجی، برای اولین بار در کشور، و متعاقب آن تأسیس دو فصلنامۀ پژوهۀ باستان¬سنجی به عنوان اولین نشریۀ تخصصی حوزۀ علوم کاربردی و پایه و طبیعی در مطالعات باستان¬شناسی و میراث فرهنگی بیش از یک دهه می¬گذرد. در سالی که گذشت، دانشگاه هنر اسلامی تبریز به عنوان بانی رشتۀ باستان¬سنجی و ناشر و صاحب امتیاز نشریۀ پژوهۀ باستان¬سنجی ناظر و شاهد تغییر و تحولات کلان مدیریتی بود که به گفتۀ خواجه حافظ شیرازی به منزلۀ درافکندن طرحی نو بوده است. طبیعتا یکی از الزامات تغییر و تحولات مدیریتی همانا اتخاذ راهبردهای نوین مدیریتی در عرصه¬های پژوهشی با هدف ارتقای کمّی و کیّفی سطح پژوهش اعضای هیئت علمی ایرانی در تعامل و ارتباط و رقابت با همتایان خارجی ایشان است که علی¬القاعده ضرورت حرکت نشریات و انتشارات دانشگاه هنر اسلامی تبریز را از سطحی ملی به سطحی بین¬المللی ایجاب می¬کند؛ که البته در این میان، پژوهۀ باستان¬سنجی اولا بنا به ماهیت میان¬رشته¬ای که دارد و ثانیا با توجه به ماهیت بین¬المللی آثار و مواریث فرهنگی و تاریخی کشور و عمق تأثیرگذاری تمدن ایرانی بر جهان باستان و تمدن اسلامی در این فرایند و جریان بین¬المللی شدن و بین¬المللی بودن حوزۀ معاونت پژوهشی دانشگاه هنر اسلامی تبریز نقش و جایگاهی ممتاز دارد و خواهد داشت.},
keywords_fa = {},

doi = {10.52547/jra.9.1.409 },
url = {http://jra-tabriziau.ir/article-1-409-en.html},  
eprint = {http://jra-tabriziau.ir/article-1-409-en.pdf},  
journal = {Journal of Research on Archaeometry},  
issn = {2476-4647}, 
eissn = {2476-4639}, 
year = {2023}  
}