روش های آزمایشگاهی سال‌یابی آثار باستانی - پژوهه باستان سنجی

XML English Abstract Print


کارشناسی ارشد باستان‌سنجی، دانشکده حفاظت آثار فرهنگی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز ، f.sehati@tabriziau.ac.ir
چکیده:   (143 مشاهده)
بیش از نیم‌قرن از آغاز پژوهش­های باستان­سنجی به­عنوان یک رویکرد میان­رشته­ای در حوزه­ی علوم میراث فرهنگی (به­خصوص باستان­ شناسی به­عنوان رشته مبدأ یا مادر) می­گذرد که محققین حوزه­های مختلف علوم انسانی، علوم پایه، فنی و مهندسی و هنر را به­واسطه­ی علاقه‌مندی‌شان به یافته­های باستانی و کنجکاوی در حل مسائل پیرامون گذشته بشری با در اختیار داشتن تجهیزات و روش­های مختلف تجزیه‌وتحلیل داده­ها گرد هم آورده و تحت لوای رویکردی میان­رشته­ای بنام باستان­سنجی به یک همکاری علمی و پژوهشی قادر ساخته است. با نگاهی به تاریخچه پژوهش­های باستان­سنجی در ادبیات پژوهشی غرب از دهه­ی 1950، هنگامی‌که رسماً این واژه به فعالیت گروهی یا عملکرد تلفیقی این دسته از پژوهشگران در آزمایشگاه تحقیقات باستان­شناسی و تاریخ هنر در دانشگاه آکسفورد اختصاص داده شد تا به امروز، می­ توان گستره­ی ورود پژوهشگران و متخصصین علوم مختلف را به مرز این میان رشتگی پژوهشی فراتر از قبل دانست.
به‌طوری‌که امروزه حوزه­ها و گرایش ­هایی، پژوهشگران این رویکرد علمی را به خود می­خواند که نسبت به چندین موضوعات محدود اولیه گسترده شده و به نظر می­رسد آن را به فرارشته­ای شدن تبدیل کرده است. بی­شک این گستردگی عملکرد و ورود آن به مرزهای ناشناخته­تر را می­بایست مدیون پیشرفت علوم مختلف به­خصوص شناخت فنون و تجهیزات نوین دانست. امروزه رویکرد پژوهشی باستان­سنجی در حوزه­های پژوهشی نظیر سال‌یابی، منشأیابی، ساختارشناسی، اصالت­سنجی، دانش حفاظت و مرمت و غیره به‌طور گسترده­تری ورود پیداکرده است.
     
یاداداشت علمی: معرفی کتاب | موضوع مقاله: باستان سنجی
دریافت: 1399/7/19 | پذیرش: 1399/7/19 | انتشار: 1399/7/19 | انتشار الکترونیک: 1399/7/19